Geçiciliklere hayran kalmak...

Dünya aşklarını ve dünyaya ait geçicilikleri anlatan şiirler, yazılar...
Insanlar bu tarz yazılara bayılıyor.Yalnız birşeyi unutuyorlar; bu yazıların anlattığı konuların bir gün son bulacağı gerçeği gibi, onlarında bu zevkleri bir gün son bulacak!

Ey Gönül

Ey Gönül!
Neden üzgünsün?
Acı çekmen niye?
İstediğin ağaçlar sulanmadı mı bu diyarda?
İstediğin yıldızlar kaymadı mı senin için gökyüzünde halka halka..
Bir kez olsun gülmedin, neden?
Acı çekmen niye...
Rahatla biraz rahatla gönül sularında.
Selam gönder gönlündeki şairlere, yazarlara.

Seni dinliyorum Ey Gönül!
Seninleyim her an!
Seni dinliyorum.

İkimizde biriz seninle...
Sen bensin bende senim her yerde.
Yapayalnızız kendi benliğimizde, benliğimizce.

Peki bitecek mi biliyor musun bu hüzün?
Sona erecek mi bir gün bu üzgün yüzün?

Kurtarıcı mı bekliyorsun yoksa!
Kimi bekliyorsun?
Nerede bekliyorsun?
İkimiz tek bir bedeniz, tekiz, biriz.
Beklediğin kurtarıcı biz olabilir mi?
Ben olabilir mi?

Rahatla gönül!
O kurtarıcı zaten kurtardı bizi...
Beni kurtardı.
Tekliğimi kurtardı.
O öyle bir kurtarıcı ki,
Ben yokken o vardı.

Hala bir kurtarıcı mı bekliyorsun?
Hayır, beklemiyorsun.
Dinle o zaman beni lütfen 'BEN'im.
Kapat sessizliğini bir kutuya
At onu yorgun geçen rüyalarına.
Sessizce at, sessizce.
Sonra tekrar dön baharına.
Çiçek açtır o solgun yapraklı ağaçlarına.
Su dök acı çeken mezarlığındaki sessiz topraklara...

Üzülme Ey Gönül!
Gül Ey Gönül!
Sevin Ey Gönül!
Sevdir Ey Gönül!
Sev Ey Gönül!

- Onur Yuruk

Aldanmak?

Ve onlar her zaman karanlığa aldandı...
Oysa ki sonuç hep aynıydı;
-Karanlıklar içinde, parlayan taşlarını yitirmiş binlerce gönül... 
Gündüz vardı her zaman, gece de öyle...
Zannettmeyin ki bizler aydınlıktayız.
Hayır bizler her zaman güneşin 'gölgesinde' idik...

-Onur Yuruk

Belki Hep

Yüz binlerce kez dua edeceğim gelecek için,
Mutluluk için, huzur için, sevgi için.
Acı çekip duracağım belki..
Yılmayacak bu gönül,
Zulmetseler hep.
Hakaretlere maruz kalacağım,
Ağlayacağım belki hep.
Çok güneşler batacak,
Üzüleceğim belki hep.
Hiçbir şey yapamayacağımı bilsem bile,
Dua edeceğim belki hep,
Sığınacağım belki hep,
Yalvaracağım belki hep.
Her şeye karşı dimdik duracağım çünkü,
Kırılacak bu gönül durmadan,
Belki hep.

-Onur Yuruk

Umut

Gönlümde ki bir güneşti ahlak,
Dünya'yı tanıdıktan sonra eridi,söndü...
Bırakmadı aramayı gönlüm; koştu, çırpındı, yoruldu...
Hisseti tekrar varlığını. 
Yok olamazdı!
Eriyemezdi!
Sönemezdi!
Sustu, ağlamaya başladı...
Hiç bir zaman umudunu yitirmedi.
Çünkü umut; her zaman vardı.
Belki bir gün bulacaktı.
Sevdiğini, gerçek olanı, olması gerekeni bulacaktı.
Şahlandı, koştu, koştu, koştu...
Cesaret tek dostuydu bu yolda.
İnanç ile tanıştı; mutlu oldu.
Rabb'i tanıdı; aşık oldu.
Herşeyini yitiren bu gönül bir kez daha gülüyordu şimdi.
Aradığı şeyi bulmuştu çoktan.
Belki Güneşi yok olmuştu ama,
Bütün gece Ay hep onunlaydı...

-Onur Yuruk

Günahlarım

Kalbimin üstünde siyah siyah noktalarım,
Bir sürü haline gelmiş küçücük günahlarım,
Yakıyorlar beni, ben farkında değilim!
Onlar benim ellerimde ki alevden toplarım.

Bir çare bana dost, artık bir çare
Dayanamıyor kalbim bu çirkinliklere
Kaçsam boş, kurtulmaya çalışsam boş
Sultan olmuş günahlarım kalbime, derinlerde,

-Onur Yuruk

Çaresizlik

İnsanlar sürükledi bizleri diplere, derinlere...
Hakaretler ile yüzleşmek bu kadar zordu işte,
İki göz verildi insana görsün diye,
Kullanamadı, kullandırtmadılar...

Kızgın demirlerden kurtulmak istedi sadece,
Yıkmak istedi onları bütün kalbiyle!
Söndürmek için acımasızca girdi demirli yere,
Söndüremedi, söndürtmediler.

Kılıktan kılığa girdi, şekilden şekile
Boyandı siyaha, mora, yeşile,
Doğru yolda olmak istedi sadece
Olamadı oldurtmadılar...

-Onur Yuruk